BEDEN EĞİTİMİ VE AHLAK

                   Beden eğitimi,insanın vücut bütünlüğü bakımından yapmasında fayda bulunan işlerden biridir.Beden eğitimini bu yüzden sağlık kurallarına uygun davranışın bir şekli olarak görebiliriz. Sporun ahlak terbiyesi bakımından büyük önemi vardır,fakat dikkat edilmezse beklenen iyi netice yerine tamamen kötü neticeler de verebilir.

                   Spor çalışmaları çok defa grup halinde yapıldığı ve yarışmalı oyun niteliğinde olduğu için,insanları daima karşılıklı münasebet haline getirir.Grup halindeki çalışmalar yardımlaşma ve dayanışma ahlakını geliştirmeye yarar.Bir futbol takımı,bir dağcılık ekibi,bir yarış ekibi başarılı olabilmek için üyeleri arasında sıkı bir işbirliği ve yardımlaşma düzeni kurmalıdır.Özellikle genç yaşlarda böyle bir terbiye almış olan kimseler bu ahlak disiplinini hayatlarının başka faaliyetlerinde de uygulayacaklardır.

                   Spor yapan kimseler,kuvvetli bir vucüt yapısına sahip olabilmek için,ister istemez bazı zevklerden uzak kalırlar,bu da insana zevk ve iştihalarını dizginlemeyi öğretir.Uykudan,bazı yiyeceklerden,hele keyif verici maddelerden kendini uzak tutarak insanda kuvvetli bir iradenin gelişmesine yardım eder. Yarışmalı sporlar amatör ruhla yapıldığı takdirde de dürüstlük ve karşılıklı saygı gibi ahlaki vasıfları geliştirir.İnsan bu oyunlarda yenmek gibi yenilmenin de pek çok normal şeyler olduğunu ,bu yüzden her iki halde de dürüst davranışın ve saygının elden bırakılmaması gerektiğini öğrenir.

                   Ne yazik ki,kazanç gayesiyle yapılan spor karşılaşmaları çok defa hem yarışan tarafta,hemde onların taraftarları arasında kötü çatışmalara yol açmaktadır.Biz burada beden eğitimi ve spor derken,sadece vucüdü geliştirmek için yapılan eğitim hareketlerini ve maddi kazanç veya rekabet dışında kalan yarışmaları düşünüyoruz.

                   Etik değerler içinde rekabet, olumsuz etkileşimlerin olumluya dönmesini ve böylece seyredilebilir, yaşanabilir bir sportif yarışma olur.

Profesyonel sporu da bir meslek olarak görüp toplumsal değerler ön planda tutulmalı spor ahlakı olmayan sporcu ve yöneticiler uzaklaştırılmalıdır.

ATATÜRK’ ün “Ben sporcunun zeki, çevik ve ahlaklısını severim.” 

Vecizesi sözde kalmamalıdır. 

Devamı gelecek lütfen bekleyiniz.... :)